The water's edge!

Παλαιόχωρα, Χανιά
The water's edge, το καφέ δίπλα στη θάλασσα ή αλλιώς το καφέ της Barbie αφού όλα εδώ είναι διακοσμημένα με ροζ λουλουδάκια, τα παντζούρια είναι βαμμένα ρόζ, οι γλαστρούλες ζωγταφισμένες σε ροζ αποχρώσεις και έτσι όλα θυμίζουν ένα μικρό κουκλόσπιτο! Πάμε για ένα καφεδάκι στη Barbie;

Street Fashion from Sydney captured by the Ipanema Girl...

Λουλουδάτα και εμπριμέ φουστάκια πάνω από άλλοτε γυμνά ή μαυροφορεμένα πόδια, περιπλανιούνται στο κοσμοπολίτικο Σύδνεϋ πάνω σε μπαλαρίνες για τις πρακτικές και peep toe πέδιλα για τις πιο τολμηρές. Ανδρόγυνα σακάκια φλερτάρουν με χρώματα και print ενώ οι ψηλές βάτες ολοκληρώνουν πιο edgy σύνολα που επιθυμούν να ξεχωρίσουν. Κορίτσια στον ήλιο με λουλούδια και φτερά στα μαλλιά, φορούν φλογερά κόκκινα και μπορντό κραγιόν και λένε όχι στα πολλά και βαριά κοσμήματα. Οι κομψές παρουσίες στο Σύδνεϋ περιπλανιούνται στους μεγάλους δρόμους αδημονώντας να χρωματίσουν τον γκρίζο ακόμη χειμερινό ουρανό. Τοπικός χρυσός κανόνας: όλα τα ρούχα είναι για όλες τις ώρες, όχι για να τα τρώνε οι ντουλάπες!

Creativity

The girl from Ipanema...

Το κορίτσι:" Άσε με να περιμένω κι ας πληγώνομαι...πάνω σε πίστες ευτυχίας δεν προσγειώνομαι."
Το κορίτσι:" Όχι, ο παίδαρος στο πίσω τραπέζι είναι πιθανότερο να καρφώνει το βάζο παρά εμένα."
Το κορίτσι:" Δεν θέλω να σου πω το πρόβλημα μου, φοβάμαι μήπως γίνω φορτική."
Το δικό μας κορίτσι...The girl from ipanema...στη down tempo version του. Έτσι την αγαπήσαμε, για την ευγένεια, την διακριτικότητα και την δοτικότητα της.
Αυτά πριν το Big Bang...

Bang Bang she shot us down...bang bang our baby shot us down...
Το κορίτσι: " Αλλάζω παρόν παρελθόν και μέλλον, θα βάλω φούστα κλαρωτή και γαρύφαλλο στ' αυτί και ΝΑΙ! τα πόδια μου είναι πιο αδύνατα απ'όσο νόμιζα!"
Το κορίτσι: " Βρήκα τ' άλλο μου μισό, και δεν είναι ένα , είναι δυό!"
Το κορίτσι: " Είναι μία μόνο μία η ονειρεμένη Αυστραλία... αυστραλιανός έρωτας, happy australian friends και δεν είναι μια χώρα, δεν είναι μια ήπειρος, είναι μια νέα ζωή!"
Το κορίτσι: " Τραγούδι Bossa Nova, κλασσικό και τρυφερό, που μπερδεύτηκε με ένα disco rhythm από erasmus party...και έδειξε τελικά τον πραγματικό του εαυτό!"

Summertime and the living is breezy...

-Δεν παίρνουμε ταξί και βολτάρουμε τις καλοκαιρινές νύχτες περπατώντας παραπλέυρως των ιστορικών μνημείων (βλ. Βυζαντινά τείχη) για να φτάσουμε σπίτι μας.
-Φοράμε τα καλυτερότερα μας και καταλήγουμε να πίνουμε ούζο λεμονάδα σε πλαστικό μπουκάλι νερού by the White Tower...
-Αναλύουμε τα πάντα αφιερώνοντας ώρες ωρών για να καταλήξουμε στο γεγονός ότι καλά που έχουμε κι αυτές τις ανατροπές και τα χαστούκια της ζωής και αισθανόμαστε και λίγο ζωντανοί..
-Λιώνουμε στο Facebook πατώντας 10 φορές το δευτερόλεπτο το Home περιμένοντας ότι πολλά μπορει να έχουν αλλάξει μέσα στο συγκεκριμένο δευτερόλεπτο.
-Αυτοκοπλιμενταριζόμαστε και πολυ καλα κάνουμε!
-Ακούμε off radio με πάθος και μόλις παίζει κάτι καινούργιο και λαχταριστό το postaroume στο fb και το ακούμε ασταμάτητα!
-Πάμε Pasta Flora μετά τις 23.00 τις καθημερινές και μετα τη 01.00 το Σαββατοκύριακο για να πιούμε cocktails (γιατί τα cocktails μας μάραναν τώρα) αλλά είναι κι αυτές οι μικρές απολαύσεις της ζωής...
-Κανονίζουμε τις διακοπές μας έτσι ώστε να βολευτούν όλοι και όλα -αμφιβάλλω βέβαια να τελικα θα τα βολέψουμε όλα! Ωστόσο η ελπίδα πεθαίνει παντα τελευτάια!-
-A! Έχουμε κι ένα blog...για να blogame ta genia mas....

Παλινδρομήσεις" Maria Antouanetta" (Όπως λέμε, μετακομίσεις "ο Μπάμπης")

Παλινδρομήσεις οισοφάγου.
Η διαδικασία είναι η εξής : γεύεσαι, σ’αρέσει, τρως, μασάς με όρεξη τις πρώτες μπουκιές, καταπίνεις βιαστικά σαν να έχεις το κατοχικό σύνδρομο.. λες και φοβάσαι μη σου πάρουν την μπουκιά από το στόμα. Η ασύγκριτη γευστική απόλαυση σου δίνει απλόχερα την ικανοποίηση της στιγμής.. μέχρι που all of a sudden.. τα εισερχόμενα παίρνουν τον δρόμο του γυρισμού, ακριβώς όπως εισήλθαν στο κέντρο του πεπτικού συστήματος.
Μόνο που δεν είναι ένα εξίσου ευχάριστο και απολαυστικό πέρασμα…και αυτή είναι μια διόλου εύγευστη και μυρωδάτη περιγραφή, το γνωρίζω!
Μα τη βρίσκω πλήρως ταιριαστή για να την παρομοιάσω με μια κατάσταση τάχα άκρατου (αναρωτιέμαι) ενθουσιασμού που καταναλώνεται αχόρταγα και τελικώς σου προκαλεί δυσανεξία.

Παλινδρομήσεις συναισθημάτων.
Μέχρι πρότινος, τα αισθήματα που πρόλαβαν να ξεπεταχτούν ήταν ροζ, κοραλλί, σχεδόν κατακόκκινα.. σήμερα έγιναν ξεβαμμένο σωμόν. Το περίμενε μοιάζει ατελείωτο, το “θα δείξει” βασανιστικά χλιαρό, ενώ η ανάγκη για μια αληθινή εξήγηση παίρνει την παρακάτω απάντηση .. « το αίτημα σας είναι υπό επεξεργασία, παρακαλώ αναμείνατε στο ακουστικό σας».
Άρα οδηγείσαι στην παλινδρόμηση γιατί δεν αντέχεις το φούσκωμα που φέρνουν αυτά τα βάρη… γιατί, ας μη γελιόμαστε, η μοναδική τους ιδιότητα είναι να σε βαραίνουν..
Άδειασε τα λοιπόν, όσο είναι καιρός από μέσα σου και έπειτα ξέπλυνε το στόμα σου καλά.

Μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά...στους κάμπους πέφτει χιόνι!

Που πάει να πει... Ήρθαν τα πάνω κάτω τσίφτη μου και άντε να κρυφτείς! Κρύψου από τον ίδιο σου το εαυτό, κλείσε πόρτες και παράθυρα, κλείδωσε την πόρτα ασφαλείας που ακριβοπλήρωσες για να μην μπει κανείς στο σπίτι σου -το σπίτι σου που ακόμα το ξεπληρώνεις στην αξιόπιστη ελληνική τράπεζα- γιατί έξω βρέχει χαλάζι και έχουμε Ιούνιο!!! Το πιασες;