Καλή σχολική χρονιά!

Όταν είσαι μικρός, γράφεις με μολύβι στις εκθέσεις, στα διαγωνίσματα, παντού. Ζωγραφίζεις με μολύβι, και σχεδιάζεις το μέλλον σου με μολύβι έχοντας την σβήστρα πάντα στο χέρι, για να διορθώνεις τυχόν λάθη σου. Όμως δεν κάνεις λάθη ακριβώς επειδή ξέρεις ότι σβήνονται. Είναι αυτή η αίσθηση πως ό,τι κι αν γίνει διορθώνεται και πως όλα περνούν από τα χέρια σου που τελικά σε κάνει πιο σίγουρο για τις επιλογές σου.
Όταν μεγαλώνεις σε υποχρεώνουν να γράφεις με στυλό, στις εκθέσεις, στα διαγωνίσματα, παντού. Δεν μπορείς να ζωγραφίσεις με στυλό και συνεπώς δεν μπορείς να σχεδιάσεις το μέλλον. Το διορθωτικό είναι καρκινογόνο και μυρίζει άσχημα, κι ενώ ξέρεις πως δεν σε παίρνει να κάνεις λάθη, γράφεις τα ρήματα με όμικρον και βάζεις λάθος τόνους.
Είναι το άγχος του να πρέπει να είσαι τέλειος, είναι πως ξέρεις πως δεν μπορείς να γεμίσεις την σελίδα με διορθωτικό, γι αυτό κάνεις τόσα λάθη. Είναι που σου ζήτησαν να γράψεις με στυλό κάτι που μόνο με μολύβι γράφεται.

Street Fashion from Sydney captured by the Ipanema Girl...vol 2

Wake me up when september ends

Το καλοκαίρι γλιστράει σαν παγωτάκι που λιώνει στο χωνάκι σου και δεν πρόλαβες να το γλείψεις...και παραπονιέσαι για αυτή την τελευταία σταγόνα,ενώ παλιολιγούρα έχεις φάει ήδη δύο μπάλες σοκολάτα φράουλα...

Wake me up when September ends λένε οι Greenday και δεν ξέρω αν αναφέρονται στην ίδια αφόρητη μελαγχολία που αισθάνομαι κι εγώ... Συν τοις άλλοις καιρό τώρα, τοποθετούσα τις υποχρεώσεις μου την μια πάνω στην άλλη σαν κομμάτια Jenga φτιάχνοντας έναν όχι και τόσο σταθερό πύργο με αποτέλεσμα να μην ξέρω τώρα ποιο κομμάτι πρέπει να τραβήξω για να μην διαλυθεί ο πύργος μου. Και είναι πολύ πιθανό ξέρεις μπροστά στο ρίσκο της διάλυσης να μην τραβήξεις κανένα κομμάτι...
Το θέμα είναι σε αυτή τη φάση να μην υπερεκτιμάς τις δυνατότητες σου. “Θα περάσω και τα 6 μαθήματα που χρωστάω”, “Θα βγάλω δίπλωμα μέσα στο μήνα” “Θα βρω επιτέλους μια δουλειά” “Θα βάψω το δωμάτιο μου” “Θα, Θα...” Βρε παιδί μου, τι σε κάνει να πιστεύεις ότι εν μια νυκτί θα κάνεις όσα δεν έκανες τόσες όμορφες νύχτες που περάσανε...;; Είναι καλό να έχουμε στόχους αλλα να είναι και κάπως ρεαλιστικοί ε;;
Μάλλον στην εκπλήρωση των στόχων μας βοηθάει να έχουμε κάποιες σταθερές στην ζωή. Κάποιον να αγαπάμε, κάποιον να μισούμε, κάποιον να ξεσπάμε κ.ο.κ. Ευτυχώς εγώ καιρό τώρα από τους ανθρώπους γύρω μου δεν έχω παράπονο... και νομίζω ούτε αυτοί κατα βάθος έχουν παράπονο απο μένα...ασ'τους να λένε... Έτσι λοιπόν μάλλον αυτός ο Σεπτέμβριος θα περάσει χωρίς να το καταλάβω όσο εγώ θα ασχολούμαι με αγαπημένες σταθερές που επέστρεψαν, άλλες που φεύγουν, άλλες που θα κάνουν προσωρινή επίσκεψη και θα φύγουν πάλι... και άλλες που ήταν και θα έιναι εδώ – βραχυπρόθεσμα τουλάχιστον, γιατί έχω μάθει πια πως η ζωή είναι γεμάτη “γεωγραφικές ανατροπές” και αυτό που καθιστά κάποιον σταθερό παραγοντα εξαρτάται απο συναισθήματα και όχι απο συντεταγμένες-. Εν όσο άνθρωποι πάνε κι έρχονται, εγώ μπορεί να περάσω και κανένα μάθημα ή και να μάθω να οδηγώ, ή και να βγάλω μερικά λεφτά, ή και να αλλάξω το χρώμα των τοίχων μου...

Υ.Γ : Λατρέυω να βάζω “πρέπει¨ στην λίστα μου, ακόμα κι αν ξέρω πως δεν θα κάνω ούτε τα μισά...

The water's edge!

Παλαιόχωρα, Χανιά
The water's edge, το καφέ δίπλα στη θάλασσα ή αλλιώς το καφέ της Barbie αφού όλα εδώ είναι διακοσμημένα με ροζ λουλουδάκια, τα παντζούρια είναι βαμμένα ρόζ, οι γλαστρούλες ζωγταφισμένες σε ροζ αποχρώσεις και έτσι όλα θυμίζουν ένα μικρό κουκλόσπιτο! Πάμε για ένα καφεδάκι στη Barbie;

Street Fashion from Sydney captured by the Ipanema Girl...

Λουλουδάτα και εμπριμέ φουστάκια πάνω από άλλοτε γυμνά ή μαυροφορεμένα πόδια, περιπλανιούνται στο κοσμοπολίτικο Σύδνεϋ πάνω σε μπαλαρίνες για τις πρακτικές και peep toe πέδιλα για τις πιο τολμηρές. Ανδρόγυνα σακάκια φλερτάρουν με χρώματα και print ενώ οι ψηλές βάτες ολοκληρώνουν πιο edgy σύνολα που επιθυμούν να ξεχωρίσουν. Κορίτσια στον ήλιο με λουλούδια και φτερά στα μαλλιά, φορούν φλογερά κόκκινα και μπορντό κραγιόν και λένε όχι στα πολλά και βαριά κοσμήματα. Οι κομψές παρουσίες στο Σύδνεϋ περιπλανιούνται στους μεγάλους δρόμους αδημονώντας να χρωματίσουν τον γκρίζο ακόμη χειμερινό ουρανό. Τοπικός χρυσός κανόνας: όλα τα ρούχα είναι για όλες τις ώρες, όχι για να τα τρώνε οι ντουλάπες!

Creativity

The girl from Ipanema...

Το κορίτσι:" Άσε με να περιμένω κι ας πληγώνομαι...πάνω σε πίστες ευτυχίας δεν προσγειώνομαι."
Το κορίτσι:" Όχι, ο παίδαρος στο πίσω τραπέζι είναι πιθανότερο να καρφώνει το βάζο παρά εμένα."
Το κορίτσι:" Δεν θέλω να σου πω το πρόβλημα μου, φοβάμαι μήπως γίνω φορτική."
Το δικό μας κορίτσι...The girl from ipanema...στη down tempo version του. Έτσι την αγαπήσαμε, για την ευγένεια, την διακριτικότητα και την δοτικότητα της.
Αυτά πριν το Big Bang...

Bang Bang she shot us down...bang bang our baby shot us down...
Το κορίτσι: " Αλλάζω παρόν παρελθόν και μέλλον, θα βάλω φούστα κλαρωτή και γαρύφαλλο στ' αυτί και ΝΑΙ! τα πόδια μου είναι πιο αδύνατα απ'όσο νόμιζα!"
Το κορίτσι: " Βρήκα τ' άλλο μου μισό, και δεν είναι ένα , είναι δυό!"
Το κορίτσι: " Είναι μία μόνο μία η ονειρεμένη Αυστραλία... αυστραλιανός έρωτας, happy australian friends και δεν είναι μια χώρα, δεν είναι μια ήπειρος, είναι μια νέα ζωή!"
Το κορίτσι: " Τραγούδι Bossa Nova, κλασσικό και τρυφερό, που μπερδεύτηκε με ένα disco rhythm από erasmus party...και έδειξε τελικά τον πραγματικό του εαυτό!"