Τρίτη, 26 Απριλίου 2011

Τουρισμός (Τουρτουρισμός)

Ξέρω σου μπήκαν ιδέες, που θα κάνεις τον τουρίστα και φέτο. Γιατί ο καιρός ανοίγει...(λέμε τώρα), ήρθε και ο Απρίλιος και άρχισαμε να ταξιδεύουμε πραγματικά και φαντασιακά. Στο 'χουν πει κι άλλοι σίγουρα- που το χουν δοκιμάσει και ξέρουν- “Κάνε τον τουρίστα στην πόλη σου”. Είναι μια καλή αρχή για να απολαύσεις λίγο τουρισμό πριν το πραγματικό ταξίδι, και ένα καλό τέλος αν ξεμείνεις απο λεφτά! Μόλις περάσει ο “τουρτουρισμός” -παράγωγο του ρήματος τουρτουρίζω- θα ξεχυθείς by the white tower και θα περιμένεις μια καλοκαιρινη βροχερή μέρα να σου θυμίσει τι έκανες πέρυσι το καλοκαίρι.




Το έχεις βάλει στόχο τώρα που “το μέλλον έιναι έξω” να πηγαίνεις κι εσυ μια φορά το χρόνο εκεί έξω, να κλέβεις λίγο απο το μέλλον τους να το φέρνεις εδώ, να κάνεις τις συγκρίσεις σου και να γκρινιάζεις γιατί πάντα στο ίδιο καταλήγεις. Καταβάθος δεν θα ήθελες, δεν θα μπορούσες και το ξέρεις να ζήσεις μια ζωή εκεί. Καλύτερα τουρισμός παρα “τουρτουρισμος”. Και πάλι παραπονό δεν έχω, μας έκανε καλές μέρες εκεί στας Ευρώπας. Στο Βερολίνο έιχα ζήσει το -15 , είχε φοβηθεί το μάτι μου και πήρα μαζί στολή του σκι (που λέει ο λόγος) αλλά δεν μου χρειάστηκε! Την διαφορά έκαναν κυρίως οι άνθρωποι που ήταν ζεστοί, φιλόξενοι και έδωσαν διαφορετική πνοή στο ταξίδι μας! Έτσι λοιπόν αν με ρώτήσεις τι πρέπει να δείς στο Βερολίνο θα σου πω : Singerstrasse 110 και ο νωόν νοείτο... Α! Και να φας “σούσια βρώμικα” στο Mikoto!



Επόμενος σταθμός Lund, Sweden. Επιγραμματικά : Σουρεάλ συγκατοίκηση, Χιτσκοκικά τοπία, Erasmus Party με απώλειες (προσωρινές ευτυχώς), Μέτρημα σουηδικών κορονών ανα 5 λεπτά -μήπως με κλέψανε;- Επιβλητικός ναός που κάνει και τους αντίχριστους να διάβάσουν την βίβλο και το Ariman, ένα όμορφο self service καφέ που μας εκλεψε την καρδιά.




Κοπεγχάγη! Είναι αυτό που λένε “η καλή μέρα απο το πρωί φαίνεται”. Φτάνεις και ψάχνεις το hostel που έκλεισες την προηγούμενη μέρα με την ελπίδα οτι θα σε βοηθήσει λιγάκι η τύχη και όλα θα πάνε καλά.Στάθηκες όμως πραγματικά πολυ τυχερός και έγινε τελικά αυτή η τυχαία επιλογή καταλύματος μια από τις ωραιότερες ταξιδιωτικές αναμνήσεις! Αν πας Κοπεγχάγη you must “Sleep in heaven”. Μπορώ να σου πω κι άλλα πολλά, αλλά έιναι και που βαριέμαι και που σίγουρα θα πας αν όχι του χρόνου, του παραχρόνου, υπόσχεσαι; ε; Γιατί πρέπει να πας!






Για το τέλος, άφησα το καλύτερο! “Merci Sofia!” έιπε και ξανα είπε ο Manu Chao τονίζοντας πάντα στο “φι”, σαν να τραγουδούσε για την φίλη του την Σοφία! “Merci Sofia” λοιπόν για τα απίστευτα και πάμφθηνα φαγήτα και γλυκά, τους κεφάτους ανθρώπους, το λούμπεν και ψυχεδελικό Art Hostel που μας φιλοξένησε και μας έμαθε να τρώμε πρωινό σε τραπέζι που κρέμεται απο το ταβάνι και να πλένουμε και τα πιάτα μετα!







Όπως κατάλαβες αν πάρεις ταξιδιωτικές συμβουλές απο μένα θα γυρνάς απο εστιατόριο σε καφέ και τούμπαλιν! Εδώωω ο καλόοοος τουρίστας!

1 σχόλιο:

Θήχης είπε...

Και σε πρόσφατη κουβέντα έλεγα με φίλη για αυτά τα μικρά-μικρά που έπειτα στη Μνήμη γίνονται μεγάλα και σπουδαία.. Και τα φώτισες όλα τόσο όμορφα! Εύγε, μποέμισσα, το κατευχαριστήθηκα το κειμενάκι σου.

Π.