Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2012

Τα διεστραμμένα cartoon


 από την τζούλς

Λυπάμαι που θα σας χαλάσω την γλυκιά ανάμνηση της χαμένη αθωότητας, αλλά πρέπει.
Όλοι μας σαν μικρά ζιζάνια σηκωνόμασταν από τα άγρια χαράματα κάθε Σάββατο να δούμε παιδικά και σ΄όλους μας έβαζαν οι αγαπημένοι γονείς κασέτες όταν ήθελε να ησυχάσει το κεφάλι τους. Τότε τα αθώα μας μυαλά δεν αντιλαμβάνονταν το υπονοούμενα που κρύβουν τα κινούμενα σχέδια, τώρα όμως που μεγαλώσαμε και πονηρευτήκαμε καταλάβαμε ότι δεν είναι και τόσο αθώα όσο φαίνονται.

Ας πάρουμε τους Tom & Jerry για αρχή. Η ιστορία τους ξεκινάει κάπου στο 1947 με μια δύσμοιρη γάτα που μπορεί να φάει του κόσμου τα φαγητά, έχει απωθημένο το ποντίκι και έτσι τα βάσανα ξεκινάνε. Ανελέητο ξύλο στις οθόνες και σκηνές σαν μεσαιωνικά βασανιστήρια, κατά τ' άλλα αθώο και ξεκαρδιστικό κινούμενο σχέδιο. Τώρα να μην επεκταθούμε και στα ρατσιστικά στερεότυπα με την έγχρωμη μαμή ( εμπνευσμένο από την μαμή της ταινίας '' όσα παίρνει ο άνεμος'') της οποίας δεν αξιώθηκαν να δείξουν καν το πρόσωπο της παρά μόνο σ΄ένα επεισόδιο. Στο ίδιο πλαίσιο ωμής βίας κινείται και το Sylvester & Tweety που είναι σειρά της looney tunes( το λέει και τ΄ όνομα ότι κάτι δεν πάει καλά). Αχ! Παρεξηγημένες γατούλες! Μην πιάσουμε και τις άλλες σειρές της looney tunes... Eιδικά αυτόν τον θρασύτατο λαγό που ήταν τόσο μεγάλος λες και ήταν γενετικά τροποποιημένος- με την κλασσική έκφραση ''whats up doc? '' Ακόμα με στοιχειώνει. Μετά σου λένε ότι το play station εθίζει στη βία.

Πάμε σ άλλη χώρα τώρα. Το Kabamaru, το γιαπωνέζικο cartoon- anime του 1982 ,αν και εμείς εδώ το είδαμε λίγο αργότερα. Αυτός ο τζόβενος ο Σιτζούνε με τα κατάμαυρα μακρυά του μαλλιά και την φραντζούλα -που άνετα θα μπορούσε να είναι κοπέλα στη συμμορία της Sailo Moon  - και αρρωσταίνει σαν ασθενική κορασίδα. Δείτε τα αδέρφια του! Τα αδέρφια λεγότανε Κανάμε και Φουντάμπα -άντρες δεν τους έλεγες, τρανσέξουαλ ίσως- , το μακιγιάζ τους τέλειο κορίτσια και η γκαρνταρόμπα τους δεν παίζονταν. Μη περιμένετε να μιλήσω για το Dragon Ball μια εικόνα 1042 λέξεις, άνθρωποι και ζώα μια μορφή.

Πάμε Ευρώπη, στα αγαπημένα Στρουμφάκια από το Βέλγιο. Αρχικά βγήκαν σε κόμικ το 1958 και μετά σε carton. Τίγκα στα πολιτικά υπονοούμενα, δε θα πω πολλά απλά θα παραθέσω. Μπλε πλασματάκια πανομοιότυπης αισθητικής που ξεχωρίζουν παραμόνο για τον χαρακτήρα τους έκτος από το σοφό Μπαρμπα-Στρούμφ με την κόκκινη περιβολή που ήταν και αρχηγός της κοινότητας.
 Ζουν κάπου απομονωμένα στο δάσος σε μια αυτοοργανωμένη κοινωνία χωρίς χρήματα. Ανάμεσα τους υπάρχει μόνο ένα θηλυκό , η Στρουμφίτα, που στάλθηκε αρχικά ως κατάσκοπος του κακού Δρακουμέλ, μελαχρινή και άσχημη αλλά με την βοήθεια του Μπάρμπα-Στρουμφ γίνεται ένα καλό Στρούμφ με πλούσια ξανθά μαλλιά – όχι καθόλου σεξιστικό- ... α ρε Μέριλιν μας κατέστρεψες. Στην αντίπερα όχθη -του κακού-, ο μάγος Δρακουμέλ -στο κόμικ λέγονταν Garmagel- που χρειάζεται τα Στρουμφάκια για ένα μαγικό φίλτρο ώστε να φτιάξει χρυσό εννοείται μόνο για πάρτη του -o wannabe καπιτάλας της υπόθεσης- και η γάτα του η Ψιψινέλ. Το αυθεντικό της όνομα ήταν Azrael όπου στην ισλαμική θρησκεία είναι τ' όνομα του αρχάγγελου του θανάτου. Αυτή ποθεί να γευτεί την στρουμφοσάρκα και παράλληλα τρώει ξύλο όταν αποτυγχάνουν τα σχέδια του Δρακουμέλ . Γενικά με τις γάτες έχουμε ένα θέμα, όπου βια και κακό... να σου η γάτα.

1969 και μαζί με τα 70ς να σου και ο Scooby-Doo. Μια παρέα παιδιών ντετέκτιβ που εξιχνιάζουν μεταφυσικά φαινόμενα και φοράνε ρούχα της εποχής ,παντελόνια καμπάνες ,κοντές χαριτωμένες φουστίτσες και έντονου χρώματος καλτσόν και μέχρι να γεράσουμε κι εμείς αυτά θα φοράνε. Για την μεταφορά τους χρησιμοποιούν ένα βανάκι σε διακόσμηση τύπου παιδιά των λουλουδιών. Όλα καλά μέχρι εδώ όμως αυτός ο χίπης της υπόθεσης ο Shaggy και  ο κολλητός του Scooby-doo με την ακόρεστη τους όρεξη...Λυπηθείτε τους χοντρούς ρε παιδιά ! Άντε ο Scooby είναι σκύλος είναι φυσικό να μην χορταίνει ο Shaggy όμως που τρώει τον αγλέωρα και δεν παχαίνει! Χμμμ 70s ,τα ναρκωτικά δεν είχαν απαγορευτεί ακόμα , ελεύθερο πνεύμα κλπ ... τα συμπεράσματα δικά σας.

Όσο προχωράνε οι δεκαετίες τόσο μεγαλώνει και η διαστροφή. Powerpuff Girls ,ένα αμερικάνικο κινούμενο σχέδιο του 1998 με τρία κοριτσάκια που είχαν τεράστια μάτια μύγας και ανάμεσα τους μια ξανθούλα που είναι και η πιο χαζούλα της παρέας- και τα στερεότυπα καλά κρατούν-. Βοηθάνε το δήμαρχο “καθαρίζοντας” την πόλη από τους εγκληματίες και ο δήμαρχος δεν κουνάει ούτε το μικρό του δαχτυλάκι παρά μόνο όταν είναι να πάρει τηλέφωνο τα κοριτσάκια , Παράλληλα για όλες τις δουλείες του τρέχει η γραμματέας του ντυμένη στα κόκκινα, με σέξι καμπύλες beyonce, αλλά πρόσωπο ποτέ δεν βλέπουμε, μόνο τις πυρρόξανθες μπούκλες. Τα μικρά κοριτσάκια λέει φτιάχτηκαν από τον Καθηγητή στο υπόγειο του. Και δεν έφτιαχνες την Wonder Woman,  τα ανήλικα κοριτσάκια σε μάραναν ανωμαλιάρη! Τη φιγούρα του Αυτό (Him) την θυμάστε; Σε άντρα πάντως δεν έφερνε! Λέτε από 'κει να εμπνεύστηκε ο mc queen τα παπούτσια;

Γενικά αν τα δούμε ως ενήλικες πια, θα δούμε πως όλα κρύβανε υπονοούμενα και διαστροφή μέσα τους ενώ παράλληλα θέλανε να περάσουν τα στερεότυπα της κάθε εποχής. Ειδικά η βιομηχανία της Disney διαπρέπει σ΄ αυτούς τους τομείς. Παρόλα αυτά δεν παύουμε να τα αγαπάμε και να αναπολούμε αυτό το κομμάτι της παιδικής μας ηλικίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: